edeb


edeb
(A.)
[ بدا ]
1. terbiye.
2. utanma duygusu.
3. edebiyat.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • EDEB — Flugplatz Bad Langensalza …   Deutsch Wikipedia

  • EDEB — Terbiye. Kavlen, fiilen insanlara lütuf ile muamele etmek. Güzel ahlâk. Usluluk. Hayâ. * Ist: Sünnet i Resul e (A.S.M.) uygun hareket etmek. * Utanılacak şeylerden insanı koruyan meleke; kuvve i râsiha i nefsiye. * Edebiyat ve ondan bahseden ilim …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • edeb — iyi terbiye; naziklik; usluluk …   Hukuk Sözlüğü

  • EDEB-AMUZ — Edeb öğreten …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EDEB-İ KELÂM — Söz güzelliği, söz zarifliği. * Edb: İfade arasında bayağı ve çirkin tabirlerin bulunmaması. İfadenin güzel oluşu …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EDEB-İ MUÂŞERET — (Bak: Âdâb ı muaşeret …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • LİSAN-I EDEB — Edeb ve edebiyât dili, lisânı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • DE'B-İ EDEB — Edebî usul, kaide. Edeb kaidesi. Edebiyat âdeti, şekli, tarzı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MAHZ-I EDEB — Edebin ta kendisi. Sırf terbiye ve edeb …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • BÎ-EDEB — Edebsiz. Terbiyesiz …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük